อาณาจักรจามปา ของเวียดนาม เคยรุ่งเรืองสูงสุดช่วงพุทธศตวรรษที่ 14–15 ได้รับวัฒนธรรมจากอินเดีย ทั้งในรูปแบบการปกครอง การสร้างเทวาลัย การสร้างพระพุทธรูป มีการใช้อักษรปัลวะ ภาษาสันสกฤตเป็นภาษาราชการ เช่นเดียวกับอารยธรรมทวาราวดีของไทย และอารยธรรมขอมในยุคแรกเริ่ม สิ่งที่เป็นประจักษ์พยานถึงความเจริญคือศิลปวัฒนธรรมที่ทิ้งร่องรอยจนถึงปัจจุบัน ผู้เขียนมีความตั้งใจอย่างยิ่งว่า สมุดภาพเล่มนี้จะเป็นประโยชน์แก่ผู้สนใจใคร่รู้ลวดลายอารยธรรมเก่าแก่ของศิลปกกรรมเพื่อนบ้านอย่างอารยธรรมจามปาที่นิราศและอันตรธานไปเฉกเช่นทวาราวดีของไทย เพื่อให้ง่ายแก่อุปนิสัยชาวไทย จึงจำแนกลวดลายประดับศาสนาคารตามขนบช่างไทยโบราณ ออกเป็นหมวดหมู่ของศิลปะไทย 4 หมวดด้วยกัน คือ หมวดกระหนก หมวดนารี หมวดกระบี่ และหมวดคชะ เผื่อว่างานศิลปะที่มีรากวัฒนธรรมเดียวกันนี้จะเป็นแนวทางการสืบต่อลมหายใจของกันและกัน